|
Przedstawiamy projekt rozwiązania PRZESTRZENNEGO z 1918 roku - projekt
instalacji wodociągowej oraz kanalizacyjnej dla budynku usytuowanego w
centrum naszego miasta tj. przy dzisiejszej ulicy Bohaterów Warszawy (d.
Königstraße).
Gdzie to miejsce byo usytuowane wówczas, w roku 1918, tuż przed zakończeniem
I wojny światowej można z dużą dozą dokładności okreslić na podstawie pierwszego
polskiego planu urbanistycznego Szczecinka z czerwca 1945 r. (duży plik ok. 17 Mb).
Zleceniodawcą projektu był mistrz piekarski H. Lüdtke (Der Bauherr),
wykonawcą projektu inżynier o nazwisku Peters (?). Z innych podpisów oraz
pieczątek wynika, że projekt ten podlegał dopuszczeniu (zezwoleniu) przez
Miejski Urząd Budowlany (Stadtbauamt) oraz odbiorowi przez miejskiego dostawcę
wody " Städtl. Gas- Wasser- u. Elektrizitäts-Werke Neustettin
czyli Miejskie Zakłady Gazowniczo-Wodociągowo-Elektryczne w Szczecinku.
Można na podstawie projektu przypuszczać, ze wymieniony wyżej zakład zajmował
się też odprowadzaniem ścieków mimo, że w nazwie zakładu to określenie nie
występuje.
Projekt przewidywał doprowadzenie wody rurami o średnicy 26 mm od magistrali
wodnej Zakładu biegnącej pod jezdnią ulicy König Strasse. Rurociąg
miał być poprowadzony poprzez studzienkę podziemną, usytuowaną na posesji
inwestora - H.Lüdtke, przez która przechodziłaby również w oddzieleniu
rura kanalizacyjna. Wg projektu woda doprowadzona byłaby dwoma rurami do
budynku rozdzielonego na dwie części klatką schodową, a następnie rozprowadzona
rurami (także o średnicy 13 mm) do siedmiu punktów odpływu wody, w tym dwóch
WC oraz łaźni (Waschküche).
Projekt kanalizacji przewidywał odprowadzenie ścieków rurami o średnicy
150 mm do magistrali kanalizacyjnej o średnicy 200 mm, która biegła pod
jezdnią ulicy, przechodząc przez oddzieloną część wspólnej z wodociągami
studzienki kanalizacyjnej.
Na rysunkach szczegółowych projektu widoczne są szczegóły instalacji urzadzeń
wodno-kanalizacyjnych, stąd możemy określić, że przewidywano zainstalowanie
spłuczek grawitacyjnych typu zwanego "Niagara" oraz oceniając
po ksztacie z rysunku - zbliżonych do współczesnych sedesów. Przewidywano,
że wanna w łaźni oraz zlewy naścienne będą posiadały syfony - tego rozwiązania
nie widać w odniesieniu do WC, być może z tego powodu, że posiadały wewnętrzne
syfony.
Zarówno woda jak i kanalizacja miały być doprowadzone do części mieszkalnej
mieszczącej sklep, jak i do części budynku mieszczącej zakład piekarniczy
(dostęp do WC przez podwórze, klatkę schodową) oraz łaźnię.
Oceniając projekt trzeba stwierdzić, że zawiera on elementy powszechnie
stosowane w polskim budownictwie znacznie później.
Zwracają uwagę bardzo duże kąty pomiędzy punktami odprowadzenia ścieków
a podziemnymi magistralami kanalizacyjnymi (np. 1:50; 1:45).
Niwelacje liczone są od poziomu 133 m.n.p.m. - jest to poziom poniżej powierzchni
gruntu. Wynika z tego, że niedaleko od tej posesji powinien się znajdować
nad powierzchnią gruntu geodezyjny "reper" na wysokości ok. 137
m.n.p.m.
W prawym dolnym rogu planu znajduje się szkic sytuacyjny posesji H. Lüdtke
wraz z zorientowaniem na północ (Norden).
Widoczna jest też częściowo fasada budynku, do którego doprowadzano wodę
oraz kanalizację. Można wnioskować, że podwórze piekarni było wybrukowane
kamieniem polnym.
Graficznie projekt jest bardzo interesujaco wykonany i nawet dzisiaj, w
dobie komputerów, oprogramowania graficznego, barwnych wydruków wywołuje
spore wrażenie.
Pozostałe uwagi do projektu znajdują się poniżej reprodukcji planu.
|