Najpierw dlaczego budynek przy ulicy Bohaterów Warszawy nr 30 w Szczecinku
nazywany jest "Krzywym Domem" ?
Z całą pewnością jest to skutek braku odpowiednio przeprowadzonego remontu
tego budynku w latach 80-tych lub 90-tych.
Konstrukcja tego budynku nie była zbyt solidna, ale też posadowiony na
osadach dennych jeziora i rzeczki Niezdobnej, później kanału nie przetrwaby
do naszych czasów, gdyby nie był obiektem handlowym w samym centrum miasta.
Dodatkowo, spory ruch uliczny, zwłaszcza ciężkich pojazdów o nośności do
30 ton, które pojawiły się pod koniec lat 70-tych XX wieku spowodował zagęszczanie
się gruntu i jego przemieszczenia. W konsekwencji, skutkiem pęknięć ścian
konstrukcji fasady w dwóch miejscach pojawiły się na podłużnym gzymsie
zauważalne uskoki, z czasem częściowo zatarte, a później przysłonięte reklamami.
Na montażu fotograficznym z 3 fotografii można bez wielkiego trudu zauważyć
deformacje konstrukcji.
Ponadto, po zetknięciu wskaźnika myszy z fotografią pojawią się zaznaczone
miejsca pęknięć i obsunięć konstrukcji.
 |
Dodatkowo trzeba wyjaśnić, iż ten, widziany budynek nie jest jedną całością, gdyż, to co zatarły kolejne remonty, zmiana państwowości i zmiana właściciela
to także fakt, że prawe, krótsze skrzydo budynku było odrębnym budynkiem,
co można będzie zobaczyć na reprodukcjach planów budynku.
Bardzo istotną informacją jest to, że w okresie pomiędzy rokiem 1897
a rokiem 1904 dokonano zmiany numeracji budynków przy dawnej ulicy Königstraße
(dziś Bohaterów Warszawy). Można przypuszczać, że do tego czasu w naszym
mieście obowiązywała numeracja typu spotykanego dziś jeszcze na wsi tzn.
numer domu liczony od centrum, a nazwa ulicy dodatkową informacją o miejscu.
Sprawa ta pojawiła się przy okazji badania zachowanej dokumentacji architektoniczno
- budowlanej "Krzywego Domu" bowiem we wcześniejszym planie przebudowy tego budynku, posesja na której był usytuowany nosiła nazwę i numer Königstraße
nr 58, natomiast w planach przebudowy z roku 1904 posesja ta nosi nazwę
i numer Königstraße nr 30. Nie ma wątpliwości, że jest to ta
sama posesja, albowiem na obu dokumentacjach znajdują się plany usytuowania
(Lageplan).
To twierdzenie oparte jest na dowodach znajdujących się w szczecineckim
Oddziale Archiwum Państwowego (zespół "Akta miasta Szczecinka (1684-1945) - dokumentacja techniczna", sygn. 22, str. 52, 73, 75 zespół aktowy "MZBM" teczka nr
22), a których reprodukcje można obejrzeć na niniejszej stronie WWW.
Oznaczało by to także, że do roku co najmniej 1897 miasto miało skromne
rozmiary, a zabudowa miejska liczyła niewiele posesji. Jest wątpliwe, aby
zwarta zabudowa miejska daleko przekraczała rzeczkę Niezdobną. Przypuszczenie
to wynika z numeracji i liczby domostw, posesji. Tymczasem wg informacji
nieżyjącego prof. Karla Tümpla - szczecineckiego historyka, autora
pierwszej monografii naszego miasta, w latach 50-tych XIX wieku i później
dokonano znaczących korekt w przebiegu ulic, powstały nowe np. w roku 1874
ulica Jeziorna (Seestraße), wcześniej, bo w roku 1848 wznoszono domy
na ul. Lipowej (Lindenstraße), w roku 1879 - ulica Dworcowa (Bahnhofstraße).
Wynika z tego, że zabudowa naszego miasta miała charakter bardzo rozproszony.
Problem numeracji posesji wymaga jeszcze zbadania.
Natomiast posiadane dowody w postaci nazwy ulicy Parkstraße (dzisiejsza
ulica Parkowa) każą przypuszczać, że miasto w tym czasie posiadało już
park nad jeziorem. O ulicy Parkstraße (Parkowej) wiadomo z dzieła
Karla Tümpla (str. 344), że powstała ona w roku 1873 na gruncie odkupionym
od majstra murarskiego (budowniczego) Schmidta jako połączenie Königstraße
z promenadą nadjeziorną (Seepromenade). Warto przypomnieć, że w roku 1878
do Szczecinka (Neustettin) dotarła kolej żelazna i od 15 maja 1878 roku
pociągi kursowały do Czarnego, a od 15 listopada 1878 roku do Białogardu
i Słupska. Linia do Piły i Poznania uruchomiona została 15 maja 1879 roku.
Powracając do podstawowego tematu tzn. do budynku, którego właścicielem
był najprawdopodobniej Hermann Allers, a położonego przy dzisiejszej ulicy
Bohaterów Warszawy, to najprawdopodobniej w roku 1897 postanowił on przebudować
posiadany budynek.
Przebudowa dotyczyła nie tylko tylko elewacji; inwestor pragnął w oparciu o istniejącą
konstrukcję budynku i dachu wzbogacić budynek o drugą kondygnację o niepełnej
wysokości na poziomie I piętra budynku.
Kilka lat później, gdyż w roku 1904, ten sam Hermann Allers (lub jego spadkobierca
o tym samym imieniu i nazwisku) postanowił dokonać poważniejszej przebudowy
posiadanego budynku.
Wydaje się, że przy tej przebudowie dokonano rozbiórki całego budynku, gdyż
w projekcie przewidziano wybudowanie piwnic pod całym budynkiem. Piwnic nie było we wcześniejszym planie tj. z roku 1897 lub jeszcze wcześniejszym z 1877 roku. Z całą pewnością
wykorzystano materiał budowlany pochodzący z rozebranego budynku.
|
 |
|
|
|
|
|
 |
|
W efekcie tej rozbudowy powstał budynek, który dziś zna większość mieszkańców
miasta Szczecinka. Miał on już znacznie okazalszy wystrój z facjatą na prawym
skrzydle budynku, wizualnie tworząc centrum dwóch budynków : narożnego
od ulicy Parkowej (Parkstraße) oraz przebudowywanego budynku Allersa.
Zwieńczenie tej facjaty jest ozdobione trzema kulami ze sztucznego kamienia.
W centralnej części facjaty, tuż nad gzymsem oddzielającym kondygnacje
usytuowano półokrągłą w przekroju wnękę z przeznaczeniem na jakiś ozdobny
element np. popiersie lub posąg.
Publikowane plany dostarczają także wiele dodatkowych informacji.
Wiadomo czym trudni się Hermann Allers. Nie ulega wątpliwości, ze jego
podstawowym rodzajem działalności by handel. Zresztą tak właśnie jest określany
w tytułach obu planów (Kaufmann - kupiec). Dokonywane przebudowy nie wynikały
z konieczności powiększenia powierzchni sprzedaży a raczej z potrzeby prestiżu,
konkurencji handlowej, obsługiwania coraz zamożniejszych klientów.
I tak z planów tych wiadomo również, że pod nr 28 (bliżej centrum) położona
była niewielka posesja, której właścicielem by Riemer. Całość jego zabudowań
kryta była kosztowną wówczas i dziś dachówką. Na terenie posesji Riemera
znajdowała się stodoła oraz bardzo mała stajnia (Stall). Zabudowania tej
posesji nie uległy zmianom przez okres 7 lat (1897 - 1904).
Tuż obok, w budynku położonym przy ulicy Parkowej (Parkstraße) zamieszkiwał
niejaki Maschinski, którego nazwiska już nie można odnaleźć na późniejszym
planie, gdyż pomieszczenia te opisane są jako "Waschküche"
czyli łaźnia. Prawdopodobnie budynek ten zakupił od Maschinski'ego bogatszy
Hermann Allers.
Pomieszczenia sąsiedniego budynku, przylegającego do budynku Allersa, zmienią
przeznaczenie z sali bilardowej na mieszkanie w okresie 7 lat od 1897 roku.
Co do tego wszystkiego ma wspomniany w tytule publikacji trzeci plan z
roku 1877 ?
W tym samym zespole aktowym Archiwum Państwowego Koszalin , Oddział w Szczecinku
istnieje jeszcze jeden plan budynku sporządzony dla kupca Allersa.
 |
|
Zauważalne jest podobieństwo w planach budynku z planem z roku 1897. Podobieństwo
to odnajdujemy w konstrukcji nośnej budynku oraz w usytuowaniu widocznych
na planie pomieszczeń. Niestety, mimo tytułowego opisu na planie nie można
z niezbitą pewnością ustalić, czy to budynek przy dzisiejszej ulicy Bohaterów
Warszawy, gdyż brak w projekcie obiektu planu sytuacyjnego.
Można zauważyć w konwencji rysunku dokumentacji architektoniczno - budowlanej cechy wspólne
mimo różnicy 27 lat (1877 r. - drugi plan 1897 r. - trzeci z 1904 r.).
We wszystkich przypadkach czerwonym tuszem lub atramentem zaznaczono
elementy do przebudowy.
Istotną informacją, którą możemy wywnioskować z planu z roku 1877 jest
to, że w tym czasie w Szczecinku (Neustettin) istniał urząd nadzoru budowlanego
oraz, jeśli dobrze odczytano z podpisu, plany budowlane sporządzone przez
H. Wapmann'a zatwierdził niejaki B. Klefetz. |
Pozwala to snuć częściowo uzasadnione przypuszczenie, że wszystkie trzy
prezentowane plany dotyczą zabudowy tej samej posesji.
Znaną przeszkodą jest to, że w zbliżonym okresie (koniec XIX wieku) projektowano
dla kupca H. Allersa budynek przy ulicy Königstraße (dziś Bohaterów
Warszawy) pod numerem 53 (wg późniejszej numeracji byłby to budynek prawie
naprzeciw sądu).
Projektowany budynek to budynek gospodarczy o ceglanej konstrukcji. W jego
wnętrzu miały się znaleźć : obora oraz ubikacja ze wspólnym z oborą szambem,
stajnia (Stall) oraz wozownia (Remize), podczas gdy w projekcie budynku
z roku 1877 wyraźnie zaznaczona jest kuchnia, sklep (Laden) oraz izby mieszkalne.
Na tej podstawie wstępnie można twierdzić, że ostatni z przedstawionych
planów (ten z roku 1877) jest jednak najwcześniejszym projektem budynku
zwanego dzisiaj "Krzywym Domem"
Oryginały prezentowanych dokumentów pochodzą z zasobów Archiwum Państwowego
Koszalin; Oddział w Szczecinku i znajdują się w zespole "Akta miasta Szczecinka (1684-1945) - dokumentacja techniczna", sygn. 22, strony : 52, 73, 75.
Pierwotnie błędnie podałem "MZBM - Plany
techniczne ul. Bohaterów Warszawy nr.nr 25-31" - teczka nr 22, za co Internatów, Czytelników przepraszam !
Marek W. Piłat
|